با توجه به اینکه شبکه‌های گازرسانی می‌توانند از لوله‌های فلزی یا پلی‌اتیلنی تشکیل شده باشند، فیوزهای گازی نیز متناسب با نوع شبکه و شرایط نصب، در انواع مختلفی تولید می‌شوند.
دو گروه مهم در این دسته‌بندی، فیوز گازی فلزی و فیوز گازی پلی‌اتیلن هستند. این دو نوع فیوز از نظر جنس، نوع اتصال، محل استفاده و شرایط نصب با یکدیگر تفاوت دارند.
در این مقاله تفاوت‌های این دو نوع فیوز گازی را بررسی می‌کنیم.
فیوز گازی فلزی چیست؟
فیوز گازی فلزی برای استفاده در شبکه‌هایی طراحی می‌شود که دارای لوله‌ها و اتصالات فلزی هستند.
این نوع فیوز با توجه به طراحی و مشخصات فنی می‌تواند در کاربردهای مختلفی مانند:
-
ساختمان‌های مسکونی
-
مجتمع‌های تجاری
-
موتورخانه‌ها
-
تجهیزات گازسوز
-
خطوط گازرسانی
-
کاربردهای صنعتی
مورد استفاده قرار گیرد.
فیوزهای فلزی می‌توانند با روش‌های مختلفی مانند اتصال رزوه‌ای، جوشی یا فلنجی به شبکه متصل شوند.
فیوز گازی پلی‌اتیلن چیست؟
فیوز گازی پلی‌اتیلن برای استفاده در شبکه‌های گازرسانی دارای لوله‌های پلی‌اتیلنی طراحی می‌شود.
لوله‌های پلی‌اتیلن به دلیل ویژگی‌های مکانیکی و مقاومت مناسب در برابر برخی عوامل محیطی، در بسیاری از شبکه‌های گازرسانی زیرزمینی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
اتصال فیوزهای مخصوص این شبکه‌ها نیز باید متناسب با ساختار لوله پلی‌اتیلن انجام شود. یکی از روش‌های مهم اتصال در این سیستم‌ها، الکتروفیوژن است.
تفاوت اصلی فیوز فلزی و پلی‌اتیلن
مهم‌ترین تفاوت این دو نوع فیوز، سازگاری آن‌ها با نوع شبکه و جنس لوله است.
فیوز فلزی برای شبکه‌های دارای لوله و اتصالات فلزی طراحی می‌شود، در حالی که فیوز پلی‌اتیلن برای شبکه‌های دارای لوله پلی‌اتیلنی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بنابراین نمی‌توان این دو نوع فیوز را بدون توجه به شرایط شبکه جایگزین یکدیگر کرد.
تفاوت در نوع اتصال
یکی از مهم‌ترین تفاوت‌ها میان فیوزهای فلزی و پلی‌اتیلنی، روش اتصال آن‌ها به شبکه است.
اتصال فیوز گازی فلزی
بسته به طراحی محصول، فیوزهای فلزی می‌توانند از طریق:
به شبکه متصل شوند.
انتخاب روش اتصال به نوع لوله، طراحی شبکه و مشخصات فنی پروژه بستگی دارد.
اتصال فیوز گازی پلی‌اتیلن
در شبکه‌های پلی‌اتیلنی، اتصال الکتروفیوژن یکی از روش‌های رایج برای اتصال تجهیزات به لوله است.
در این روش، اتصال باید با تجهیزات و دستورالعمل‌های مناسب انجام شود تا یکپارچگی و آب‌بندی شبکه حفظ شود.
تفاوت در محل استفاده
فیوزهای فلزی و پلی‌اتیلنی نیز از نظر محل کاربرد می‌توانند متفاوت باشند.
کاربرد فیوز فلزی
فیوز فلزی می‌تواند در بخش‌هایی مانند:
-
ورودی ساختمان
-
ورودی واحدهای آپارتمانی
-
موتورخانه
-
خطوط فلزی گاز
-
تجهیزات گازسوز
-
شبکه‌های صنعتی
استفاده شود.
کاربرد فیوز پلی‌اتیلن
فیوز پلی‌اتیلن بیشتر برای شبکه‌هایی طراحی می‌شود که لوله‌های پلی‌اتیلنی دارند و بخش قابل توجهی از این کاربردها مربوط به شبکه‌های زیرزمینی است.
آیا فیوز پلی‌اتیلن فقط برای شبکه زیرزمینی است؟
فیوزهای پلی‌اتیلنی باید بر اساس مشخصات فنی و کاربرد تعریف‌شده توسط سازنده انتخاب شوند. در شبکه‌های گازرسانی، لوله‌های پلی‌اتیلنی عمدتاً در مسیرهای زیرزمینی استفاده می‌شوند و فیوزهای متناسب با این شبکه نیز برای همین شرایط طراحی می‌شوند.
بنابراین هنگام انتخاب محصول باید علاوه بر جنس فیوز، نوع شبکه و محل نصب نیز بررسی شود.
تفاوت فیوز گازی فلزی و پلی‌اتیلن
فیوز گازی فلزی برای شبکه‌هایی با لوله و اتصالات فلزی طراحی می‌شود و بسته به نوع محصول می‌تواند به صورت رزوه‌ای، جوشی یا فلنجی به شبکه متصل شود. این نوع فیوز در ساختمان‌ها، موتورخانه‌ها، خطوط گاز و برخی کاربردهای صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در مقابل، فیوز گازی پلی‌اتیلن برای شبکه‌هایی با لوله‌های پلی‌اتیلنی طراحی شده است. این نوع فیوز بیشتر در شبکه‌های پلی‌اتیلنی، به‌ویژه خطوط زیرزمینی، کاربرد دارد و اتصال آن می‌تواند با روش‌هایی مانند الکتروفیوژن انجام شود.
بنابراین تفاوت اصلی این دو نوع فیوز در جنس شبکه، روش اتصال و شرایط کاربرد آن‌هاست. انتخاب هر کدام باید بر اساس فشار کاری، سایز لوله، میزان جریان گاز، نوع اتصال و شرایط محل نصب انجام شود.
هنگام انتخاب فیوز گازی به چه نکاتی توجه کنیم؟
انتخاب فیوز تنها بر اساس فلزی یا پلی‌اتیلنی بودن آن انجام نمی‌شود.
برای انتخاب صحیح باید موارد زیر بررسی شوند:
۱. جنس لوله
ابتدا باید مشخص شود شبکه از لوله فلزی یا پلی‌اتیلنی ساخته شده است.
۲. فشار کاری
فیوز باید برای محدوده فشار کاری سیستم مناسب باشد.
۳. میزان جریان گاز
مقدار جریان اسمی و جریان قطع باید با نیاز شبکه مطابقت داشته باشد.
۴. سایز لوله
قطر و ابعاد اتصال فیوز باید با سایز لوله و شبکه سازگار باشد.
۵. نوع اتصال
روش اتصال فیوز باید متناسب با ساختار شبکه انتخاب شود.
۶. محل نصب
شرایط محل نصب، نوع کاربرد و هدف حفاظتی نیز باید در انتخاب محصول در نظر گرفته شود.
۷. استاندارد و آزمون‌های فنی
فیوز باید دارای مشخصات فنی و الزامات کیفی متناسب با کاربرد خود باشد و آزمون‌های مورد نیاز را پشت سر گذاشته باشد.
مزایای استفاده از فیوز گازی مناسب
انتخاب صحیح فیوز گازی می‌تواند به افزایش ایمنی شبکه کمک کند.
از مهم‌ترین مزایای استفاده از فیوز مناسب می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
-
کنترل جریان غیرعادی گاز
-
کاهش حجم گاز خارج‌شده در شرایط اضطراری
-
افزایش ایمنی شبکه
-
کاهش خطرات ناشی از شکستگی لوله
-
سازگاری با ساختار شبکه
-
افزایش قابلیت اطمینان سیستم گازرسانی
فیوزهای گازی BAAN
BAAN با ارائه انواع مختلف فیوزهای گازی، امکان استفاده از تجهیزات متناسب با شرایط مختلف شبکه‌های گازرسانی را فراهم می‌کند.
انتخاب میان فیوز فلزی و پلی‌اتیلنی باید بر اساس نوع شبکه، جنس لوله، فشار کاری، سایز، نوع اتصال و شرایط نصب انجام شود.
به همین دلیل، بررسی مشخصات فنی محصول پیش از انتخاب و نصب اهمیت زیادی دارد.
جمع‌بندی
فیوز گازی فلزی و فیوز گازی پلی‌اتیلن هر دو برای افزایش ایمنی شبکه گازرسانی طراحی شده‌اند، اما کاربرد آن‌ها یکسان نیست.
فیوز گازی فلزی برای شبکه‌های دارای لوله و اتصالات فلزی مناسب است و می‌تواند با اتصال‌های رزوه‌ای، جوشی یا فلنجی مورد استفاده قرار گیرد.
فیوز گازی پلی‌اتیلن برای شبکه‌های دارای لوله پلی‌اتیلنی طراحی شده و در بسیاری از موارد در شبکه‌های زیرزمینی و با اتصال الکتروفیوژن مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در نهایت، بهترین فیوز گازی محصولی نیست که صرفاً از نظر جنس یا ظاهر انتخاب شود؛ بلکه باید با فشار، سایز، جنس لوله، نوع اتصال، میزان جریان و شرایط واقعی شبکه مطابقت داشته باشد.